تقدیم به همه مادرای دنیا

به گل های یاس که نگاه می‌کنیم انگاری دارن فکر می کنن

یه تفکر سپید 

یه سکوت پربار دارن 

خیلی نازک هستن 

ظریف و کوچیک اما وقتی می‌خوای از شاخه جداشون کنی عطرشون رو از هیچکس دریغ ندارن 

حتی توی خونه‌های قدیمی و کاهگلی هم باز میشن 

خیلی بی ادعا و کم توقع و در عین حال خیلی بزرگ و زیبا هستن 

درست مثل تو 

از تو و به یاد تو می‌نویسم 

امشب از تو می‌نویسم 

از تو و قلب رئوفت

از قشنگی محبت

از دو چشمون کبودت

از تو که تو این غریبی آشنای مهربونی 

وای که چشمات پر حرفه با زبون بی زبونی 

امشب از ستاره گفتم پر نور شد شب تارم

حیفم اومد که با یادت گلی تو باغچه نکارم

تو خودت یه پارچه مهری توی آسمون برفیم 

قربونیت بشه الهی دل تنهای دو حرفیم 

امشب از تو می‌نویسم گل یاس مهربونم

که اگه یه روز نباشی مثل یه برگ خزونم 

از تو که نور امیدی توی این شبای تاریک 

منو تا خدا کشوندی توی این جاده‌ی باریک 

امشب از تو می‌نویسم ای مسافر غریبه 

که خدا تو قلب خستم مهری از تو آفریده